Delbar – het bloed dat naar huis terugkeert. Het verhaal van een grote langeafstandsfamilie

Sommige kweekverhalen beginnen met een overwinning.

Het verhaal van de Delbars begint met een verlies.

In 1918, tegen het einde van de Eerste Wereldoorlog, werden de duiven van Oscar Delbar en zijn zoon Maurice uit het Belgische Ronse door de Duitsers meegenomen. Voor een duivenkweker betekende dat bijna de vernietiging van jaren werk.

Na de wapenstilstand werden zes duivinnen teruggevonden. Vijf daarvan waren dochters van de beroemde „Blauwe Vier”.

Met die paar vogels begon de wederopbouw van een familie die later een van de bekendste namen in de geschiedenis van de Europese langeafstandssport zou worden.

Een lijn heropgebouwd uit zes duivinnen

Delbar was niet het verhaal van één seizoen of één uitzonderlijke duif.

Het was een familie die gedurende generaties werd opgebouwd.

Eerst Oscar Delbar, daarna Maurice en later ook Mick Delbar zetten de familietraditie in Ronse voort.

Na de oorlogsverliezen werden de overgebleven duivinnen onder andere gekoppeld aan duiven van Depreter uit Putte. Later kwam er ander waardevol materiaal bij, maar de richting bleef dezelfde:

duiven kweken die van zware langeafstandsvluchten naar huis konden terugkeren.

De afstand was de echte test

De Delbars werden vooral beroemd op de lange en zeer lange afstand.

Het ging niet om duiven die alleen met snelheid over enkele honderden kilometers indruk maakten.

Hun kracht moest zichtbaar worden wanneer een vlucht echt zwaar werd:

• bij sterke wind,
• in hitte,
• na vele uren in de lucht,
• op trajecten die uithoudingsvermogen vroegen,
• wanneer veel andere duiven begonnen te verzwakken.

Oude beschrijvingen tonen de Delbars als krachtige, rustige en taaie vogels.

Niet altijd de meest spectaculaire om te zien.

Maar wel gebouwd om te werken.

De gouden jaren van Maurice Delbar

In de jaren dertig behoorde Maurice Delbar tot de belangrijkste namen in de Europese duivensport.

Zijn resultaten toonden meer dan de klasse van één uitzonderlijke vlieger.

Ze toonden de kracht van een hele familie.

In 1935 behaalde Delbar vanuit Dax met vier ingekorfde duiven:

• 2e Nationaal,
• 7e Nationaal,
• 11e Nationaal,
• 13e Nationaal.

Op Angoulême eindigden drie van zijn duiven als 1e, 2e en 3e in een interprovinciale vlucht.

In 1937 behaalden zes ingezette duiven vanuit Narbonne:

• 1e,
• 2e,
• 4e,
• 5e,
• 9e,
• 18e plaats.

Belangrijk daarbij is dat deze vogels nauw aan elkaar verwant waren.

Dit was geen toeval.

Dit was een familie.

Little Chequer – symbool van de Delbar-kracht

Een van de bekendste duiven van Maurice Delbar was „Little Chequer”, in historische bronnen ook „Kleine” genoemd.

Geboren in 1932 werd hij een symbool van het hok.

Aan hem wordt een uitzonderlijke reeks resultaten vanuit Saint-Vincent toegeschreven:

• tweemaal 1e Nationaal,
• 2e Nationaal,
• 3e Nationaal,
• 4e Nationaal,
• 10e Nationaal.

Met zulke prestaties is een duif niet langer alleen een goede vlieger.

Hij wordt onderdeel van de geschiedenis van een hele stam.

Een echte lijn betekent herhaalbaarheid

In de duivensport is het gemakkelijk om het woord „lijn” te gebruiken.

Een echte lijn creëren is veel moeilijker.

Ze ontstaat niet doordat één beroemd naam eenmaal in de stamboom voorkomt.

Ze ontstaat wanneer eigenschappen generatie na generatie terugkomen.

Bij de Delbars ging het vooral om:

• uithoudingsvermogen,
• kracht,
• rust,
• weerstand,
• oriëntatie,
• karakter voor zware langeafstandsvluchten.

Uiteindelijk telde één vraag:

Kan deze duif naar huis komen wanneer de vlucht niet meer gemakkelijk is?

Golden Grizzles – een kleur als teken van herinnering

Bij de Delbars hoort ook het bijzondere verhaal van de grizzles.

Nakomelingen van de zogenoemde „Golden Grizzles” hadden na de Tweede Wereldoorlog invloed op andere hokken in België en Duitsland.

Natuurlijk wint kleur geen vlucht.

Niet blauw en niet grizzle.

Gezondheid, voorbereiding, oriëntatie, karakter en selectie winnen.

Maar soms wordt uiterlijk het herkenningsteken van een oude familie en een herinnering aan het verhaal achter de stamboom.

Delbar bleef niet opgesloten in één stamboom

Een van de belangrijkste eigenschappen van deze familie was de invloed op andere lijnen.

Delbar-bloed werd gebruikt in kruisingen om uithoudingsvermogen en langeafstandskwaliteit toe te voegen.

Sporen van deze familie komen ook terug in de geschiedenis van Jan Aarden.

Piet de Weerd, die een belangrijke rol speelde bij het ontstaan van de Aarden-stam, bracht Aarden onder andere duiven van Delbar- en Delbar–Deguffroy-afkomst.

Dat laat zien hoe ver de invloed van deze Belgische familie reikte.

De naam kon na enkele generaties uit de voorgrond van de stamboom verdwijnen.

De genetische invloed bleef aanwezig.

Delbar vandaag – een naam is niet genoeg

Een oude naam in een stamboom garandeert geen succes.

Niet elke duif die als Delbar wordt aangeboden is een kampioen.

Niet iedere nakomeling van een grote familie erft de beste eigenschappen.

Daarom moet een moderne kweker verder kijken dan alleen de naam.

Vraag:

• van welke concrete duiven stamt hij af?
• welke resultaten behaalde de familie?
• op welke afstanden?
• in welke omstandigheden?
• herhaalt het nageslacht de eigenschappen?
• geeft de familie gezondheid en weerstand door?
• bevestigen de resultaten de stamboom?

Een stamboom is geschiedenis.

Maar de mand moet de waarde nog altijd bevestigen.

Wat kan een moderne kweker van de Delbars leren?

Het verhaal van deze familie geeft enkele eenvoudige lessen:

• enkele uitzonderlijke duiven kunnen meer waard zijn dan een groot aantal gemiddelde,
• een crisis hoeft niet het einde van een kweek te betekenen,
• de prestatie van een familie is belangrijker dan één toevallig succes,
• waardevol bloed moet getest worden en niet alleen bewaard,
• op de lange afstand zijn karakter en weerstand even belangrijk als snelheid,
• een beroemde naam vervangt nooit consequente selectie.

Conclusies

Delbar is het verhaal van een familie die na een bijna volledig verlies haar kweek opnieuw opbouwde en duiven creëerde die de zwaarste vluchten van hun tijd konden winnen.

Het herinnert ons er ook aan dat grote lijnen niet hebben overleefd omdat ze modieus waren.

Ze overleefden omdat hun waarde generatie na generatie in de mand werd bewezen.

De belangrijkste duiven zijn niet altijd degene die op papier het mooist lijken.

Soms zijn het de duiven die terugkomen wanneer anderen al zijn gestopt met naar de lucht kijken.

Bekijk het volledige videomateriaal

Als je het volledige verhaal van de Delbar-lijn wilt leren kennen, bekijk dan zeker het volledige videomateriaal.